آيات قرآن را در اين مورد بخوانيد : خداى تعالى فرموده : « انّا نحن نزّلنا الذّكر و انّا له لحافظون » . « 1 » در اين آيه چند تأكيد به كار رفته : 1 - جمله اسميّه است . 2 - پنج ضمير در آن است كه همه به خداوند بر مىگردند . 3 - تكرار ( انّ ) تأكيد ثقيله . 4 - در آمدن « لام » تأكيد در خبر انّ دوم . 5 - و اسميّه بودن خبر هر دو « انّ » . 6 - تقديم مجرور بر متعلّقش . مراد از « الذّكر » قرآن كريم است ( لام ) عهد ذكرى است [ يعنى : همان « ذكرى » كه در آيات جلوتر از آن ياد شد ] چون در آيات قبل فرموده است : « و قالوا يا ايّها الّذي نزّل عليه الذّكر انّك لمجنون لو ما تاتينا بالملائكة ان كنت من الصّادقين ما ننزّل الملائكة الّا بالحقّ و ما كانوا اذا منظرين انّا نحن نزّلنا الذكر و انّا له لحافظون » . « 2 »

--> ( 1 ) ما قرآن را فروفرستاديم و ما آن را نگه خواهيم داشت . ( الحجر 14 : 11 ) ( 2 ) كافران گفتند اى كسى كه گوئى قرآن از سوى خدا بر من فرودآمد تو ( به نظر ما ) قطعا ديوانه‌اى ، اگر راست مىگوئى چرا فرشته را بر ايمان نمىآورى . ( اى پيامبر ما در پاسخ آنها بگو ) : ما جز براى حقّ ملائكه را فرونمىفرستيم و آنگاه كه نازل كرديم ديگر « كفّار » مهلتى نخواهند يافت ، البته ما قرآن را بر تو فروفرستاديم و ما هم